วันหนึ่งระหว่างที่ยังเดินทางพเนจรอยู่ ผมดันไปเก็บเด็กสาวทาสมาถึงห้าคนแบบไม่ทันตั้งตัว หลังจากเริ่มใช้ชีวิตร่วมกับพวกเธอ เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วห้าปี จนพวกเธอเติบโตเป็นผู้ใหญ่และออกเดินทางของตัวเอง จากนั้นอีกสิบปีผ่านไป ผมที่ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านชนบทมาตลอด ก็รวบรวมความตั้งใจลุกขึ้นมา มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองใหญ่ แล้วก็พบว่า— ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ ผมกลับถูกยกย่องในฐานะ “อาจารย์ของเหล่าวีรชนผู้โค่นจอมมาร” กลายเป็นตำนานไปเสียแล้ว
ความคิดเห็น